Polo dereito a unha vivenda digna, axeitada e accesible

Novas destacadas

  • Asinamos a nova Axenda Social Única de Galicia impulsada polos tres piares do sistema galego de servizos sociais: Xunta, FEGAMP e o Terceiro Sector de Acción Social con enfoque de defensa de dereitos. Na Axenda se recollen múltiples demandas de EAPN Galicia. Dende a educación universal e de balde para nenos e nenas de 0 a 3 anos, a Tarxeta Básica ou inserción sociolaboral ata medidas de familias monoparentais, saúde mental, loita contra burocracia, actualización da Lei de Inclusión, fenda dixital, exclusión bancaria, loita contra o chabolismo e a infravivenda, violencia de xénero ou recoñecemento explícito das entidades do Terceiro Sector Social Entre os retos de mellora e está sobre todo asegurar que dende Xunta e concellos se afronta a emerxencia de falla de vivenda digna, axeitada e accesible. Neste intre o principal factor de empobrecemento da cidadanía galega. Dende a Rede Europea contra a Pobreza (EAPN-Galicia) valoramos positivamente a posta en marcha inmediata da Axenda Social Unica de Galicia 2021-2024, asinada hoxe conxuntamente pola Xunta de Galicia, FEGAMP, EAPN Galicia, Cruz Vermella Galicia, Cáritas Diocesana Galicia e ONCE Galicia. A nova Axenda Social Única preséntase tras case dous anos de intenso traballo, diálogo e incidencia política e recolle medidas que dende EAPN se consideran imprescindibles. Avanza tamén no cumprimento do mandato do Parlamento de Galicia cando de xeito unánime no Día Internacional para a Erradicación da Pobreza do 2020 afirmou que “Sabemos que esta lexislatura comeza cunha emerxencia sanitaria e social que empobrecerá a milleiros de galegas e galegos se non hai un compromiso político e orzamentario da Xunta de Galicia e dos concellos e deputacións” A Axenda xurde tamén ante a evidencia do aumento da pobreza e a exclusión social en Galicia, motivada pola pandemia e a falla de acceso a unha vivenda digna, axeitada e accesible. A poboación galega máis vulnerable xa se atopaba nunha situación de fraxilidade en termos económicos antes da pandemia, en especial mulleres, mozas mozos, nenos e nenas. 253.000 persoas, o 9,4% da poboación, vivía no 2020 na pobreza severa. 4 “C” contra a pobreza e a exclusión social Fronte a esta emerxencia, a nova Axenda cremos que avanza no cumprimento dos catro principios que demandabamos xa na anterior Axenda no 2016 para poder reducir cunha mínima esperanza as taxas de pobreza e exclusión no conxunto do estado e en Galicia. As chamadas “4 c”: Loita contra as Causas da pobreza e a exclusión social. Lonxe de calquera asistencialismo no que non se respete a dignidade das persoas ou da burocratización extrema que as culpabiliza. Compromiso político (orzamentos e planificación a medio e longo prazo) Coordinación entre administracións e dentro de cada unha delas. Dialogo Civil no que se recoñece as organizacións do terceiro sector de acción social como actores imprescindibles do sistema de servizos sociais. Enfoque de dereitos Na Axenda se recollen medidas e compromisos propostos e argumentados grazas ao traballo en rede das 130 entidades membro de EAPN Galicia. Algunhas pioneiras no conxunto do estado, como a educación universal e de balde para nenos e nenas de 0 a 3 anos, a Tarxeta Básica ou o programa Posta a Punto para o Emprego para a inserción sociolaboral. Aparecen tamén medidas concretas que se prantexaron na protección de familias monoparentais, atención temperá, saúde mental, soedade non desexada, Plan Renove de electrodomésticos ou no reforzo dos Servizos sociais Comunitarios. Tamén na loita contra a fenda dixital, a exclusión bancaria e financeira ou violencia de xénero. O programa de acompañemento as, ata agora invisibilizadas, mulleres en situación de senfogarismo é un exemplo. No eido da inclusión residencial cremos destacable o compromiso, das primeiras novas 100 vivendas novas para a atención de persoas sen fogar. E compre salientar a inclusión na medida 4.2 o compromiso dun plan piloto para afrontar por fin a urxente erradicación do chabolismo e a infravivenda en Galicia. Na loita contra a burocratización, o asistencialismo e a aporofobia tamén se recollen propostas, ademais de en medidas xa citadas como a Tarxeta Básica, noutras como a urxente modificación da Lei de Inclusión Social para adaptar RISGA e AIS ao Ingreso Mínimo Vital, o desenvolvemento do modelo Inclúe para a inclusión de persoas en exclusión social severa, a simplificación drástica do acceso á dependencia e discapacidade, ou a avaliación da rede de servizos sociais comunitarios. Na Axenda e neste acto se fai tamén un recoñecemento explícito ás entidades do Terceiro Sector Social como actor imprescindible do sistema de servizos sociais galego. Dende o impulso á Lei do Terceiro Sector de Galicia ata medidas que avanzan na necesidade da súa protección e financiamento estable asociado á consecución de resultados e non á burocratización extrema. Queda moito por facer. Emerxencia vivenda. Nos vindeiros meses seguiremos a facer un seguimento exhaustivo do cumprimento das medidas e da Axenda (axudará bastante o completo detalle de indicadores como se reclamou). De buscar nos diferentes grupos de traballo que a palabra “recomendación” dalgunhas medidas se converta en “compromiso” Pero especialmente débese asegurar nos vindeiros anos que aumenta a ambición para asegurar que dende Xunta e concellos se afronta a emerxencia de falla de vivenda digna, axeitada e accesible A presidenta de EAPN Galicia, Eloina Ingerto, no acto de sinatura da Axenda, reiterou as súas palabras diante da Comisión de Reactivación Económica e Social: “A vivenda é o primeiro! Non hai día en que nas nosas organizacións non escoiten este berro. É imposible unha reactivación económica e social se non se multiplica o investimento en vivenda digna e accesible. A Conselleira e concellalías de Política Social e organizacións podémoslle reclamar que fagan a súa labor coas súas competencias, pero non que fagan maxia.” Medidas propostas por EAPN Galicia Na axenda aparecen recollidas as seguintes demandas de EAPN Galicia. A 1.3. Universalización educación 0-3 A 2.7. Programa “Posta a punto para o Emprego” B 1.3. Plan Renove electrodomésticos fogares vulnerables B 2.1. Axilización RISGA ata 50% B 2.2. Axilización AIS ata 50% B 2.3. Modificacións Lei de Inclusión RISGA para Ingreso Mínimo Vital B 2.6. Prorroga Tarxeta Básica B 2.7. Campaña […]

  • As entidades de acción social das redes EAPN de toda España comprométense a denunciar a aquelas forzas políticas, sociais, mediáticas ou institucións que difundan discursos de apoloxía do insulto, a violencia, o odio, o racismo ou a xenofobia e que agreden e perxudican directamente ás persoas máis vulnerables. Na Asemblea xeral de EAPN España, celebrada en Palma o pasado 1 de decembro, as entidades estatais e redes de todas as comunidades autónomas representando a milleiros de organizacións de acción social de toda España, aprobaron por unanimidade a resolución “Igualdad de trato frente a la discriminación y el odio” Esta resolución, proposta dende EAPN Galicia e EAPN Comunitat Valenciana da continuidade ao acordado en declaracións institucionais como a do Parlamento de Galicia e sobre todo explicita o compromiso da maioría do Terceiro Sector Social de toda España na loita contra o discurso do odio e a aporofobia que cada vez afecta ás persoas vulnerables para quenes se traballa dende as organizacións. IGUALDADE DE TRATO FRONTE Á DISCRIMINACIÓN E O ODIO Resolución para a XVIII Asemblea da EAPN-ES. Palma, 1 de dicembro de 2021 Celebramos esta asemblea mentres asistimos ao aumento de discursos interesados e cada vez máis profesionalizados de odio e desprezo á diversidade e ás persoas en situación de maior vulnerabilidade e cun compoñente de aporofobia na maioría dos casos. Todos estes fenómenos víronse agravados polos novos formatos e a velocidade de vertixe á que nos vimos abocados polas redes sociais e as novas formas de comunicar e divulgar. É obrigado recoñecer e agradecer á gran maioría da cidadanía española a súa lección de respecto, empatía e tolerancia para que estes discursos políticos non sigan avanzando. E en primeira liña da promoción deste discurso alternativo, pero maioritario, de accións positivas en defensa dos dereitos sociais, da solidariedade, a cohesión social e convivencia pacífica están as persoas que integran as miles de entidades do Terceiro Sector Social ás que representamos. Persoas traballadoras, voluntarias pero especialmente participantes, principais vítimas do discurso de discriminación e odio. Desde EAPN atendendo ao clamor dos encontros e congresos de participación lanzamos en 2019 a campaña ‘ContrAporofobia”, para visibilizar as problemáticas que expoñen mentiras, estereotipos, prexuízos e discriminación das persoas en situación de pobreza ou exclusión social. Unha campaña que xa se converteu nunha das chaves de actuación de EAPN España, redes territoriais e entidades. As vítimas de discriminación e odio, para quenes traballamos, pídennos dar un paso máis na súa defensa e na defensa da dignidade e os dereitos sociais. Queremos avanzar neste compromiso e asumir con claridade principios como os que xa asumiron en varios parlamentos. As persoas non son culpables da súa pobreza. Non o son as nenas e nenos nin as súas nais ou pais. A pobreza está na estrutura do sistema no que vivimos. Ninguén é culpable do seu sufrimento. Ningunha persoa é inútil. Cada persoa é única, diferente, e todas temos dereito á igualdade de trato e a non discriminación. Todas achegamos ao crecemento, enriquecemento e cohesión da sociedade. As persoas que sofren e denuncian a discriminación e o odio non poden estar soas. Comprometémonos a lembrar e esixir aos poderes públicos a súa responsabilidade de garantir as medidas necesarias para reducir as desigualdades sociais, combater a discriminación, alcanzar a igualdade de trato e favorecer o respecto, a tolerancia e a participación de todas as persoas, así como a cohesión social. Comprometémonos tamén a ser intransixentes na denuncia irrenunciable daquelas forzas políticas, sociais, mediáticas ou institucións que difundan discursos de apoloxía do insulto, a violencia, o odio, o racismo ou a xenofobia que agreden e prexudican directamente ás persoas máis vulnerables. Temos tamén o compromiso e a responsabilidade de difundir e poñer o foco na educación para a inclusión, nas experiencias positivas e nos exemplos maioritarios de harmonía e convivencia normalizada, loitando contra a desinformación e evitando a instrumentalización, as mentiras ou as visións distorsionadas e/ou estereotipadas da realidade de pobreza e/ou exclusión social, así como das persoas que a padecen e tamén do traballo que desenvolvemos desde o Terceiro Sector de Acción Social. EAPN debe promover a xeración de análise e estudos sobre a realidade da discriminación en España, coa finalidade de formar e sensibilizar á sociedade e incidir públicamente sobre a materia, reforzando así mesmo o traballo das nosas entidades integrantes. Debemos contar ca participación das persoas en situación de risco de pobreza e/ou exclusión social neste proceso de promoción de dereitos fronte á aporofobia e discriminación, mediante a súa capacitación e empoderamento. Temos moi presentes as demandas das propias persoas, reivindicadas baixo lemas como «As persoas primeiro» ou «Somos persoas, non expedientes»; denunciando, especialmente, a burocracia ou “violencia administrativa” que deshumaniza e culpabiliza ás persoas da súa pobreza e que as obriga a desistir dos seus dereitos. Nin a pobreza nin a exclusión social se combaten de maneira individual. É un obxectivo que implica ao conxunto da sociedade, e é a nosa responsabilidade contribuír desde diferentes ámbitos, intensidades e formas. Desde as entidades de EAPN, facemos un chamamento para non caer na ignorancia dos prexuízos, e seguir avanzando na inclusión urxente e non discriminación das persoas que non se atopan en igualdade de trato nin de oportunidades para a consecución dunha vida digna.  

  • Máis da metade das mulleres maiores de 16 anos (57,3%) residentes en España sufriron violencia ao longo das súas vidas por ser mulleres. A acentuación dos roles de xénero durante o confinamento, as dificultades para acceder a protección e a pobreza, agravan a situación das mulleres vítimas de violencia de xénero. Con motivo do 25 de Novembro, Día Internacional da Eliminación da Violencia contra as Mulleres, EAPN Galicia- Rede Europea de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social, que reúne a organizacións galegas do Terceiro Sector comprometidas ca erradicación da pobreza e a exclusión social, quere manifestar que a violencia de xénero, está directamente relacionada ca desigualdade entre mulleres e homes. Esta desigualdade viuse agravada pola pandemia da COVID-19, enquistando un problema estrutural de nosa sociedade. A violencia de xénero é consecuencia da discriminación que sofren as mulleres, tanto en leis como na práctica, e a persistencia de desigualdades por razón de xénero. A violencia de xénero afecta e impide o avance en moitas áreas, incluídas a erradicación da pobreza, a exclusión social e a desigualdade. Son 312.331 mulleres galegas as que no 2020 se atopaban en risco de pobreza, segundo o XI Informe do Estado da Pobreza en Galicia de EAPN Galicia. Na maior parte dos indicadores de pobreza ou exclusión, a tendencia ao deterioro da situación das mulleres con respecto aos homes é clara, e viuse agravada coa pandemia da COVID-19. A violencia de xénero ten un impacto maior nas mulleres pobres. Por un lado, pola falta de autonomía económica que lles permita saír da situación de violencia e, polo outro, porque ser vítima de violencia machista é un dos factores que poden levar ás mulleres a situacións de pobreza e exclusión social, con maior repercusión en aquelas mulleres onde pode interseccionar algún outro motivo de discriminación, como por exemplo, a discapacidade ou a pertenza a grupos poboacionais ou minorías étnicas tradicionalmente discriminadas. O número total de mulleres asasinadas en España por violencia de xénero, dende o ano 2003, é de 1.118 ata o día de hoxe. Así mesmo, de acordo aos resultados da última Macroenquisa sobre Violencia contra a Muller (2019), más da metade das mulleres (57,3%) residentes en España de 16 ou mais anos sufriron violencia ao longo das súas vidas por ser mulleres. Ademais, as novas tecnoloxías abriron novos cauces para exercer a violencia. Segundo datos do Instituto Europeo de Igualdade de Xénero, unha de cada 10 mulleres sufriron, dende os 15 anos, algunha forma de ciberviolencia, que se manifesta a través de insultos nas redes sociais, o envío de pornografía non solicitada, a extorsión sexual ou a difusión de datos privados, entre outras. Esta clara vulneración dos dereitos das mulleres e nenas provoca graves repercusións na vida real das vítimas. A recente aprobación do proxecto de lei de Garantías de la Liberdade Sexual e a renovación do Pacto do Estado contra a violencia de xénero son pasos na boa dirección, para ofrecer estabilidade ás políticas públicas que combaten a violencia de xénero e seguir destinando os recursos para combatela. A violencia contra as mulleres segue sendo un obstáculo para alcanzar o ODS 5 (Obxectivo de Desenvolvemento Sostible) recollido na Axenda 2030, que se refire específicamente a lograr a igualdade de xénero e empoderar a todas as mulleres e nenas. Este tipo de violencia é unha das violacións dos dereitos humanos máis estendidas, persistentes e devastadoras do mundo actual. Non podemos esquecer tampouco os efectos dramáticos da violencia de xénero sobre as nenas e os nenos, con consecuencias nefastas sobre a súa saúde mental. A situación creada a raíz da crise xurdida pola pandemia da Covid-19 non fixo se non agravar a situación das mulleres e a fenda de xénero aínda existente na nosa sociedade. Por iso, este 25 de novembro, a EAPN reivindica un reforzo das políticas públicas destinadas a previr e erradicar a violencia de xénero, así como as causas e as formas de pobreza que lles afectan de maneira específica. Hoxe mellor que mañá.  

  • O informe ‘Estado da pobreza en Galicia 2020’ revela que 694.367 persoas, o 25,7% da poboación galega, estaba en risco de pobreza ou exclusión social (AROPE) no 2020, 38.389 máis que o ano anterior. A feminización da pobreza agrávase trala excepción do 2019. A taxa AROPE nas mulleres sube do 24,1% ao 26,2% no 2020, mentres que a dos homes incrementouse en menos de un punto pasando do 24,5% ao 25,3%. O aumento das persoas en Privación Material Severa explicase tanto pola gravidade do impacto do COVID-19 como polo crecemento dos gastos relacionados coa vivenda, obrigando a moitas familias a priorizalos sobre outros gastos imprevistos ou mesmo da calidade da alimentación. A emerxencia residencial ante a ausencia en Galicia de vivendas dignas e accesibles está a impedir de facto o éxito nos procesos e medidas de inclusión social e loita contra a pobreza. A pandemia e o acceso á vivenda agravan a pobreza e a privación material severa en Galicia. Esta é unha das conclusións do undécimo informe “O Estado da pobreza en Galicia 2021 EAPN”, feito público no marco do informe “El Estado de la Pobreza”, presentado por EAPN España co seguimento exhaustivo do indicador de risco de pobreza e exclusión social en España en base a datos oficiais da Encuesta de Condiciones de Vida 2020 (ECV) do Instituto Nacional de Estatística (INE) e Ministerio de Hacienda. Como ocorre a nivel estatal e na maioría das comunidades autónomas, os datos deixan a Galicia con peores resultados con respecto ao 2019. A porcentaxe de poboación en risco de pobreza ou exclusión (AROPE) aumentou do 24,3% ao 25,7% no 2020. 694.367 persoas, 38.389 máis que no ano anterior. Ainda así, o indicador mantense en valores inferiores aos do conxunto do estado (26,4%) segue a situar a Galicia nunha situación media entre as comunidades autónomas. A feminización da pobreza aumenta trala excepción do 2019. A taxa AROPE nas mulleres sube do 24,1% ao 26,2% no 2020, mentres que a dos homes incrementouse en menos de un punto pasando do 24,5% ao 25,3%. A vista dos datos, en especial os relacionados co acceso á vivenda digna e accesible, semella moi difícil poder cumprir no 2030 o Obxectivo de Desenvolvemento Sostible e reducir a pobreza á metade que no 2015. Os datos da ECV reflicten parcialmente os efectos da pandemia, pois se refiren ao 2019 no caso de taxa de pobreza e intensidade laboral, e ao último trimestre do 2020 no caso de carencia material recollendo neste caso o efecto da COVID.19. O empeoramento da Taxa AROPE mantense en dous dos seus compoñentes: Pobreza e Carencia ou Privación Material Severa. Un dato positivo esta no número de fogares con Baixa intensidade laboral, que baixou do 11,9 no 2019 ao 8,5 no 2020 (antes da pandemia), unha baixada de 3,4 puntos moi superior á media estatal (0,9 puntos). Pobreza Por primeira vez dende 2009 a taxa de pobreza relativa en Galicia (22,1%, 2,1 puntos mais que no ano anterior) está por encima da estatal (21%, aumentou 0,3 dende o ano anterior). É dicir, 598.000 galegas e galegos atopábanse no 2020 por debaixo do limiar da pobreza (802€ ao mes – 9.626€/ano – para un fogar de unha persoa, ou 1.685€ ao mes – 20.215€/ano – para un fogar de dous adultos e dous menores). A poboación galega máis vulnerable xa se atopaba nunha situación de fraxilidade en termos económicos antes do estallido da pandemia, e polo tanto, con máis dificultades para facer fronte á crise sanitaria e social. Agrávase así a tendencia negativa do ano anterior, constatando un ano mais que o escaso acceso á vivenda agravan a pobreza e a exclusión social en Galicia. Esta fraxilidade, insistimos que anterior ao COVID, percíbese especialmente no aumento da pobreza severa. 253.000 persoas, o 9,4% da poboación, vivía con ingresos inferiores a 535€/mes nun fogar dunha persoa ou 1123€/mes no de dous adultos e dous menores). Unha porcentaxe superior ao do 2008 cando foi do 6% e a do 2019 que foi de 7,9%. Este empeoramento percíbese tamén na análise por deciles de renda. A poboación con ingresos nos tramos máis baixos de renda (deciles 1 e 2, ingresos inferiores a 9.449€/ano por unidade de consumo) aumentou do 19,8% ao 21,1%. Compre tamén sinalar como dato especialmente significativo, que o 52,8%, de tódalas pensións que se perciben en Galicia seguen a estar por debaixo do limiar de pobreza. 404.154 persoas maiores de 65 anos. O 22,1% están incluso por debaixo do limiar de pobreza severa. Se se consideran só as pensións de viuvez (case todas de mulleres) o 67,8% atópanse por debaixo do limiar de pobreza relativa, e o 39,2% por debaixo do de pobreza severa. Baixa intensidade de emprego no fogar Este indicador é o unico que mellorou notablemente no ano anterior á pandemia, baixando do 11,9% ao 8,5%, a terceira comunidade autónoma na que máis diminuiu tras Castela a Mancha e Andalucía. Esta melloría foi superior na poboación feminina. Porén este dato contrasta co seu empeoramento no resto dos indicadores, en especial no de Privación Material Severa. Compre salientar que este indicador fala de cantas persoas atoparon un emprego pero non das condicións ou calidade do mesmo. Privación ou Carencia Material Severa O impacto da pandemia percíbese claramente no aumento notable das persoas con carencias materiais severas. Do 3,6% ao 5,2% no 2020. Especialmente nas mulleres donde pasa do 3,6% ao 5,7% mentres a dos homes pasa do 3,7% ao 4,6%. A Privación Material Severa é un indicador da dificultade para afrontar determinados gastos básicos que se definen a nivel europeo e supón unha vulnerabilidade moi grave para as persoas afectadas. Catro conceptos empeoran, en especial aqueles que supoñen satisfacer necesidades básicas. Este significativo incremento reflicte tamén o empeoramento preocupante dos efectos das dificultades de acceso a unha vivenda digna, axeitada e accesible, en especial para a poboación máis vulnerable. A situación de emerxencia residencial na que viven milleiros de familias galegas obsérvase no empeoramento dos conceptos que teñen relación tanto directa coa vivenda como […]

  • Un ano máis, EAPN España e EAPN Galicia celebraron o evento de referencia en Galicia de participación de persoas en risco ou situación de pobreza e exclusión social O encontro centrouse en torno a tres temáticas que están a agravar o empobrecemento da poboación galega: fenda dixital, exclusión bancaria ou financeira e acceso a vivenda Unha vez máis quedou patente a necesidade urxente dunha vivenda digna, axeitada e accesible. As persoas en pobreza aseguran que baixo esta situación “non viven, sobreviven”     Un ano máis, EAPN España e EAPN Galicia celebraron o evento de referencia en Galicia de participación de persoas en risco ou situación de pobreza e exclusión social. Limitado nesta ocasión a un máximo de 65 persoas para asegurar o cumprimento da normativa sanitaria. Baixo o lema ‘Os dereitos básicos non son unha lotería‘, o encontro, que tivo lugar o pasado 6 de outubro, tiña como obxectivo xerar un espazo no que se traballase de cara ao empoderamento e participación real e efectiva das persoas na sociedade na que viven. Pecha un proceso previo de obradoiros locais para asegurar a participación efectiva e que contou coa implicación e apoio constante de profesionais de organizacións como Accem, Alzheimer Galicia, Amaranta, APES, Boa Vida, Cáritas Mondoñedo-Ferrol, COGAMI, Emaus Fundación Social, Fundación Juan Soñador, Fundación Ronsel, Medicos do Mundo ou Provivienda. O encontro centrouse en torno a tres temáticas, que se configuran como dereitos básicos ou barreiras no acceso aos mesmos: A fenda dixital, que afecta transversalmente ao cumprimento e acceso a servizos e dereitos, a exclusión bancaria ou a vulneración dos dereitos económicos e financeiros e a vivenda, como piar fundamental e elemento clave na protección contra situacións de pobreza e exclusión cando é digna, axeitada e accesible. Na mesa redonda inicial contouse con intervención de Diego Estévez que participa na organización APES e que introduciu o tema da fenda dixital. Javier Pérez da organización Boa Vida falounos dos dereitos económicos, e por último Duvraska Aimeth da organización Accem puxo enriba da mesa a emerxencia en vivenda. Máis tarde e durante toda a xornada, as persoas asistentes traballaron en grupos reducidos o xeito en que estas cuestións afectan na vida diaria e, sobre todo, cales son as propostas para que estes dereitos sexan garantidos. Para rematar, realizouse unha votación para priorizar as propostas de todos os grupos e este foi o resultado: O documento completo de propostas será presentado en breve tanto á Xunta de Galicia como aos diferentes grupos parlamentarios e Valedora do Pobo. #EmerxenciaVivenda unha vez máis. Ao longo de todo o encontro quedou patente a necesidade urxente dunha vivenda digna, axeitada e accesible. As persoas asistentes a este encontro aseguraban ter que verse constantemente na situación de priorizar a vivenda sobre outros gastos, denunciaron situacións de discriminación, cláusulas abusivas nos contratos de alugueiro, etc. Con isto, lembrouse de novo a importancia de que sumarse á campaña #EmergenciaVivienda coa que se pretende chamar a atención sobre a emerxencia residencial e habitacional na que viven máis de 11 millóns de persoas en España e coa que as organizacións membro de EAPN pretenden visibilizar a gravidade da situación. Ante a gravidade da situación en Galicia, e baixo o cancelo #EmerxenciaVivenda, a campaña xa foi asumida por 48 organizacións reclamando o aumento drástico e urxente dos raquíticos orzamentos adicados ao acceso á vivenda na Xunta e na maioría dos concellos galegos e a súa coordinación coas organizacións de acción social. Documentación do Seminario: Documento de conclusións #EmergenciaVivienda

  • Se a exclusión residencial afectaba antes da pandemia ao 35% da poboación galega, na actualidade o elevado gasto en vivenda está a obrigar a moitas familias e persoas en pobreza a priorizar gastos, incluso na calidade da alimentación, e impide de facto o éxito nos procesos e medidas de inclusión social Coa campaña #EmerxenciaVivenda as organizacións membro de EAPN pretenden visibilizar a gravidade da situación e reclamar o aumento drástico e urxente dos raquíticos orzamentos adicados ao acceso á vivenda na Xunta e na maioría dos concellos galegos e a súa coordinación coas entidades do Terceiro Sector   As redes EAPN de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social en toda España e as súas máis de catro mil entidades membro veñen de lanzar a Campaña #EmergenciaVivienda: Por el derecho a una vivienda digna, adecuada y accesible, para chamar a atención sobre a emerxencia residencial e habitacional na que viven máis de 11 millóns de persoas en España. Unha problemática á que apenas se lle ten dado resposta nos últimos anos dende as administracións públicas. A gravidade da situación é especialmente preocupante en Galicia. En palabras da presidenta de EAPN Galicia, Eloina Ingerto, na Comisión de Reactivación Económica e Social: “A vivenda é o primeiro! Non hai día en que nas nosas organizacións non escoiten este berro. Por iso síntome obrigada a recoñecer a nosa frustración e ata impotencia por non estar sendo capaces de transmitir coa gravidade que merece a situación de emerxencia residencial na que viven milleiros de familias galegas. É imposible unha reactivación económica e social se non se multiplica o investimento en vivenda digna e accesible”   Antes da pandemia, Galicia xa era a comunidade autónoma en peor situación, cun 35% da súa poboación, case un millón de persoas, afectada por algún indicador de exclusión na vivenda, fronte a un 23,7% estatal (infravivenda, deficiencias graves na construción, insalubridade, amontoamento, tenencia da vivenda en precario, contorna degradada, fogares con barreiras arquitectónicas ou desproporción de gastos en vivenda fronte a ingresos), unha porcentaxe que se eleva ao 66% na poboación en exclusión severa. A pandemia da COVID-19 e o aumento dos gastos derivados do acceso á vivenda están a agravar notablemente esta emerxencia, a pobreza e privación material. Aumentando as persoas afectadas por atrasos nos pagos relacionados coa vivenda (hipoteca, alugueiro, recibos, pobreza enerxética) pero obrigando a moitas familias a ter que priorizar estes gastos por riba doutros como a calidade da súa alimentación: mais de catrocentos mil galegas e galegos, o 14,9% da poboación, non podían permitirse no 2020 unha comida de carne, polo ou peixe polo menos cada dous días. 162.000 persoas máis que no 2019. Aumentar o ínfimo orzamento da Xunta de Galicia e a coordinación con concellos e entidades do terceiro sector para facilitar o alugueiro social. Fronte a esta emerxencia, a futura Lei Estatal polo Dereito á Vivenda e o Plan Estatal de Acceso á Vivenda, así como fondos como os NextGenerationUE representan unha oportunidade para asegurar a función social da vivenda en todo o territorio e facer fronte á necesidade de acceder a unha vivenda digna, axeitada e accesible que garanta a calidade de vida e os dereitos fundamentais das persoas. Ao igual que o supón o Pacto de Vivenda de Galicia 2021-2025. A campaña denuncia que na maioría de comunidades autónomas e concellos hai unha clara falta de dotación orzamentaria así como de políticas e medidas fortes e cohesionadas que apuntalen o dereito á vivenda e reclama en toda España, pero de xeito especial en Galicia, considerar o investimento en vivenda digna e accesible como obra pública prioritaria. É urxente o aumento do ínfimo orzamento do Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS) da Xunta de Galicia e que este sexa executado na súa totalidade. O recoñecido esforzo deste departamento e do seu persoal non pode afrontar evidencias como que as 3.534 vivendas do parque público de vivienda para alugueiro social en Galicia no 2019 so supoñan o 0,32% das vivendas principais. 3 veces menos que a media estatal do 0,96% e 30 veces menos que no conxunto da Unión Europea (9,3%). Ou que o 40% das vivendas actuais precisen melloras de accesibilidade. Como sumarse á campaña #EmergenciaVivienda Calquera organización do Terceiro Sector pode asinar o manifiesto na web da campaña: www.participacionsocial.org/ermergenciavivienda A calquera persoa afectada pídeselle contar a súa realidade ou publicar fotos e vídeos nas súas redes sociais mostrando a emerxencia do acceso á vivenda coa etiqueta #EmergenciaVivienda Xornada. Asegurando o dereito a unha vivenda digna, axeitada e accesible. 30 de setembro O 30 de setembro, EAPN Galicia organiza esta xornada técnica coa que pretende brindar un espazo de reflexión e diálogo entre profesionais das Administracións Públicas, entidades do Terceiro Sector e outros axentes sociais que traballan para favorecer a inclusión das persoas vulneradas. Nesta xornada xa está confirmada a presenza, entroutros, de representantes da Valedoría do Pobo, IGVS, Consellería de Política Social ou da Asociación Galega de Inmobiliarias (AGALIN) Mais información e inscripcións aquí.  

  • EAPN Galicia organizou esta xornada técnica coa que pretendía brindar un espazo de reflexión e diálogo entre profesionais das Administracións Públicas, entidades do Terceiro Sector e outros axentes sociais que traballan para favorecer a inclusión das persoas vulneradas.   Sabemos que a vivenda constitúe un dos determinantes sociais máis importantes para explicar os procesos de exclusión social e as situacións de pobreza. A emerxencia sanitaria puxo de manifesto a importancia da vivenda como un ben de utilidade social e un factor clave para a inclusión social, así como un dos piares básicos para que as persoas podan ter garantidos dereitos tan esenciais como a saúde e o benestar. É un feito xa constatado, que estamos ante unha emerxencia residencial: o elevado gasto en vivenda, nin digna nin accesible, está a actuar como un aspirador de rendas que obriga ás persoas en pobreza a priorizar gastos, incluso na calidade da alimentación, e impide de facto o éxito nos procesos e medidas de inclusión social. Por todo isto, EAPN Galicia organizou esta xornada online, ca que se pretende brindar un espazo de reflexión e diálogo entre profesionais das Administracións Públicas, entidades do Terceiro Sector e outros axentes sociais que traballan para favorecer a inclusión das persoas vulneradas, na que participaron ao redor de 70 persoas. Nela fíxose un diagnóstico da situación e das respostas que, dende distintos ámbitos, se están dando no novo escenario de recuperación, así como das oportunidades a nivel estatal (futura Lei polo Dereito á Vivenda e Plan Estatal de Acceso á Vivenda), como mecanismos decisivos na inclusión residencial das persoas en situación de pobreza e exclusión. Ao tratarse dunha xornada técnica e práctica, tamén se fixo un achegamento e mellora das propostas para loitar contra a exclusión residencial, a través de grupos de traballo divididos por temáticas concretas segundo os apartados do borrador do ‘Informe de posicionamento sobre vivenda digna, axeitada e accesible’, elaborado por EAPN Galicia. Ditos grupos incluiron de xeito transversal a procura de medidas de coordinación co Terceiro Sector de Acción Social, e foron os seguintes: Actuar fronte á emerxencia e diminuír a vivenda baleira (Axudas económicas, infravivenda e chabolismo, vivenda de emerxencia, Programa Reconduce, Programa de Vivendas Baleiras, …). Axilizar o acceso á vivenda e reducir a carga que supón o seu custe (Rexistro Único de Demandantes de Vivenda de Galicia, acompañamento individualizado e mediación, Bono Alugueiro Social, …). Promoción e fomento do alugueiro social e medidas dirixidas á mocidade (Vivenda social, captación de vivenda, rehabilitación, axudas económicas, …). Vivenda accesible, adaptación e rehabilitación (Eliminación barreiras arquitectónicas, rehabilitación e adaptación de vivendas, apoio económico, …). Documentación da xornada Conclusións dos grupos de traballo Presentación #EmergenciaVivienda, Aitana Alguacil Presentación Vivenda digna, axeitada e accesible, Sara Abella Programa 09.30 – Benvida Eloína Ingerto, presidenta EAPN Galicia Carlos Susías, presidente EAPN España e EAPN Europa 09.45 – Emergencia Vivienda: Polo dereito a unha vivenda digna, axeitada e accesible en España. Aitana Alguacil, técnica de incidencia y estudios de EAPN España 10.15 – Aproximación á situación da exclusión residencial en Galicia Sara Abella, responsable programas e incidencia vivenda EAPN Galicia Cristina Fernández San Silvestre, responsable da área de vivenda da Valedoría do Pobo 11.00 – Descanso 11.15 – Mesa redonda: Propostas para garantir o acceso á la vivienda dende diferentes perspectivas Ana Pardo, responsable territorial de Provivienda en Galicia Heriberto García, Director Xeral do Instituto Galego de Vivenda e Solo Ana Mª Aboy Fernández, Subdirectora Xeral de Prestacións e Programas de Inclusión (Dirección Xeral de Inclusión, Consellería Política Social) Lucía González Louro, técnica da Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP) Carlos Debasa, Presidente da Asociación Galega de Inmobiliarias (AGALIN) 12.30 – Grupos de traballo 13.45 – Conclusións 14.00 – Fin da Xornada

  • O 25,7% da poboación galega estaba en 2020 en risco de pobreza ou exclusión (AROPE), fronte ao 24,3% do 2019. 694.367 persoas, 38.389 persoas máis que no ano anterior. Segundo a ‘Encuesta de Condiciones de Vida 2020’ do INE A gravidade do impacto do COVID-19 xa se comeza a percibir no aumento das persoas en situación de Privación Material Severa que aumenta do 3,6% ao 5,2% da poboación. Este significativo incremento reflicte tamén o empeoramento preocupante dos efectos das dificultades de acceso a unha vivenda para os sectores máis desfavorecidos. A recen publicada ’Encuesta de Condiciones de Vida’ (ECV) do 2020 publicada polo Instituto Nacional de Estadística (INE) deixa a Galicia con peores resultados con respecto ao 2019. A porcentaxe de poboación en risco de pobreza ou exclusión (AROPE) aumentou do 24,3% no 2019 ao 25,7% no 2020. 694.367 persoas, 38.389 persoas máis que no ano anterior Os datos da ECV reflicten parcialmente os efectos da pandemia, pois se refiren ao 2019 no caso de taxa de pobreza e intensidade laboral, e ao último trimestre do 2020 no caso de carencia material recollendo neste caso o efecto da COVID.19. Risco de Pobreza ou exclusión social (AROPE) e detalle compoñentes a nivel nacional e galego O empeoramento da Taxa AROPE mantense en dous dos seus compoñentes: Persoas en Risco e pobreza e poboación en situación de Carencia ou Privación Material Severa. Un dato positivo da ECV é en relación ao número de fogares con baixa intensidade laboral, que baixou do 11,9 no 2019 ao 8,5 no 2020 (antes da pandemia), unha baixada de 3,4 puntos moi superior á media estatal (0,9 puntos). Por primeira vez dende 2009 a taxa de pobreza relativa en Galicia (22,1%, 2,1 puntos mais que no ano anterior) está por encima da estatal (21%, aumentou 0,3 dende o ano anterior). É dicir, 598.000 galegas e galegos atopábanse no 2019 por debaixo do limiar da pobreza (802€ ao mes – 9.626€/ano – para un fogar de unha persoa, ou 1.685€ ao mes – 20.215€/ano – para un fogar de dous adultos e dous menores). A poboación galega xa se atopaba nunha situación de fraxilidade en termos económicos antes do estallido da pandemia, e polo tanto, con máis dificultades para facer fronte á crise sanitaria e social. Agrávase así a tendencia negativa do ano anterior, constatando un ano mais que o escaso acceso á vivenda agravan a pobreza e a exclusión social en Galicia antes da pandemia. As persoas en situación de Privación Material Severa aumentan do 3,6% ao 5,2% da poboación, estando aínda case dous puntos por debaixo do conxunto do estado. Cinco dos sete conceptos deste indicador empeoran, en especial aqueles que supoñen poder satisfacer necesidades básicas. Mención expresa merece o sorprendente pero contrastado aumento do 8,9% ao 14,9% das persoas que non poden permitirse unha comida de carne, polo ou peixe ao menos cada dous días. Outro dato importante a destacar é que nos últimos 12 meses, o 6,2% da poboación tivo atrasos no pago de gastos relacionados coa vivenda principal ou en compra a prazos, fronte ao 5% en 2019; así mesmo, un 9,6% non puido permitirse manter a vivenda cunha temperatura axeitada, fronte ao 6% en 2019. Empeoran tanto os ítems relacionados directamente coa vivenda (temperatura axeitada, retraso en gastos alugueiro, luz, auga, etc.) como tamén os indirectos, aqueles que empeoran porque hai que gastar mais na vivenda como é no caso de non ter capacidade para afrontar gastos imprevistos (do 24,4 ao 28,1%). Seguen vixentes as palabras de Eloína Ingerto, presidenta da EAPN Galicia, na Comisión parlamentaria de Reactivación: ”O elevado gasto en vivenda non digna nin accesible está a actuar como un aspirador de rendas que obriga as persoas en pobreza a priorizar gastos, incluso na calidade da alimentación, e impide de facto o éxito nos procesos e medidas de inclusión social”. Os problemas en vivenda son claros. Nos resultados da enquisa facilítase un desglose dos datos en vivenda por CCAA, que amosan un claro empeoramento das condicións de acceso a unha vivenda digna no conxunto do estado e en menor medida en Galicia: luz natural, ruídos, contaminación, etc. Con estas e outras informacións e estatísticas oficiais, segue a constatarse que unha reactivación económica e social resultará imposible se non se multiplica o investimento en vivenda digna e accesible. Dende EAPN Galicia, reafirmamos que as accións de política social están condeadas á irrelevancia se non se reformulan completa e de xeito urxente as medidas que garantan o dereito a unha vivenda digna, axeitada e accesible e se non se aumenta de xeito decidido o orzamento propio da Xunta de Galicia neste eido. Asegurando asemade o acompañamento estable e profesionalizado ás persoas con maiores dificultades de empregabilidade ou precariedade laboral. Máis información: Análisis EAPN España Encuesta de Condiciones de Vida 2020 Casi 12,5 millones de personas está en riesgo de pobreza o exclusión en España según datos de renta previos a la COVID

CONTACTO

Basquiños, 33
Santiago de Compostela,
15704 A Coruña
Teléfono: 881 95 72 84

Traducir

GalegoEspañol

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que vostede teña a mellor experiencia de usuario. Se continúa navegando está dando o seu consentimento para a aceptación das devanditas cookies e a aceptación da nosa política de cookiespique no enlace para maior información.

ACEPTAR
Aviso de cookies